De donderdag tijdens de bisdombedevaart naar Lourdes van het Aartsbisdom Utrecht is traditiegetrouw de dag met excursies: pelgrims kunnen die dag mee met een excursie van een halve of een hele dag de Pyreneeën in. Maar er bleven ook pelgrims in Lourdes achter, zij vierden ‘s ochtends de Eucharistie in de Cosmas en Damianus kapel, met kardinaal Eijk als hoofdcelebrant.

Omdat de gezamenlijke Lichtprocessie maandag vanwege onweersdreiging in de ondergrondse Pius X basiliek werd gehouden, besloten diverse groepen om zich op andere avonden bij de Lichtprocessie aan te sluiten. Zo liep op woensdagavond 29 april een deel van de pelgrims met mgr. Woorts de Lichtprocessie.

In zijn inleiding op de viering zei kardinaal Eijk donderdagochtend dat de naam van de Cosmas en Damianus kapel niet toevallig was, omdat daar vlakbij het bureau zit dat wonderen in Lourdes onderzoekt. “En onlangs is er nog een wonder vastgesteld,” aldus kardinaal Eijk. “Cosmas en Damianus waren artsen die hun werk gratis deden, maar ze probeerden ook mensen tot het christendom te brengen. Het waren echte verkondigers van het geloof. De Romeinse overheid aanvaardde dat niet en ze stierven dan ook de marteldood. Laten we al onze zieken toevertrouwen aan de voorspraak van deze twee heiligen en van Onze Lieve Vrouw van Lourdes.”

Rector Erik Rozeman van het Ariënsinstituut verzorgde de preek. Hij vertelde daarin dat zoals vele anderen ook hij hier in Lourdes door God op een andere weg werd gezet – die van het priesterschap. Hij had rechten gestudeerd en had een baan maar God had andere plannen met hem, in Lourdes diende de vraag zich aan: “Wat is uw wil voor mijn leven?” zo zei Rozeman.
De Evangelielezing in deze viering was gelijk aan die van de Internationale Mis. Rozeman verbond de eerste lezing, uit de eerste brief van Paulus aan de christenen van Korinte, met het leven van Bernadette. Paulus schrijft: ‘Wat voor de wereld zwak is, heeft God uitverkoren om het sterke te beschamen; wat voor de wereld van geringe afkomst is en onbeduidend, heeft God uitverkoren.’ Rozeman: “Ook voor Bernadette gold: ze was zwak van lichaam en ze was niet intelligent. Maar in die zwakheid kwam de kracht van God naar boven.” Bernadette had grote moeite met de voorbereiding op de Eerste Communie en zou daarvoor niet in aanmerking komen. “Uiteindelijk vond Bernadette een grote medestander in de pastoor, toen ze hem liet weten hoe Maria zichzelf bij één van de verschijningen had genoemd: ‘Ik ben de Onbevlekte Ontvangenis’ – dat kon Bernadette die nog niet eens de communievoorbereiding had kunnen voltooien niet zelf verzonnen hebben.”

Onze eigen gebreken, zonden en ziekten kunnen als een juk op ons wegen, aldus Rozeman. Ook voor Bernadette gold dat Maria haar geen geluk in deze wereld beloofde, maar in de andere. “Mogen wij ons eveneens in vertrouwen door Maria aan de Heer toewijden. Dat we ons eigen juk opnemen en kijken: wat hangt eraan aan vreugde en verdriet? Alleen dan kan ons juk ook Zijn juk zijn en kunnen we Zijn juk op ons nemen.” En alleen dan kan het juk zacht zijn, zoals Jezus belooft in de Evangelielezing (Mt. 11, 25-30). “Dan ontstaat ook een hechte gemeenschap, waarin ons eigen leven tevens een leven voor anderen wordt,” benadrukte Rozeman.
Ware vreugde zit niet in rijkdom, aldus Rozeman die zijn opa citeerde: ‘Al heeft een aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding.’ “Ook Bernadette kreeg toen ze eenmaal beroemd was allerlei geschenken aangeboden, maar ze nam deze niet aan,” aldus Rozeman. Alleen als we ons bezit aan de voeten van de Heer neerleggen en inzetten voor een betere wereld, is het van echte waarde. Rozeman: “Uiteindelijk is de roeping van God volgen geen heldendaad, geen ‘voor wat hoort wat’, maar het is een daad van onbaatzuchtige liefde en overgave aan de Heer.”

Foto: Ria Doornbusch

De nabijgelegen Rozenkransbasiliek was deze morgen getooid met een regenboog. Dat was een teken van het wisselvallige weer van die ochtend waar ook de pelgrims mee te maken hadden die via de ‘Chemin de Bernadette’ naar Bartrès wandelden. In Bartrès hoedde de jonge Bernadette enige tijd schapen, deze schaapskooi is nog steeds te bezoeken. Rond 9.00 uur vertrokken de gezinnen, aangevuld met vijf jongens van de jongerengroep voor hun wandeling naar Bartrès. Dylan is één van deze vijf jongeren die meeliepen, ook mgr. Woorts, pastoor Den Hartog, pastoor Johannes Elias en pastor De Bekker maakten deze tocht. De jongens ontvingen van pastor Gauthier de Bekker een A5 met daarop een stuk van het Johannesevangelie en vragen daarover om samen tot een goed gesprek te komen. Dylan: “We hebben een leuk stuk gewandeld met de groep en mooie stukjes onderweg gezien. Het weer was wisselvallig, maar iedereen was goed daarop voorbereid. Bij de schaapskooi moesten we de Mis kort voor de preek even afbreken om naar binnen te gaan vanwege de regen die steeds harder viel. Dus iedereen ging als ‘als makke schapen’ de schaapskooi in en daar werd de Mis voortgezet. We gingen met de bus terug naar de Cité Saint Pierre in Lourdes en vandaar zijn we met de jongeren met Gauthier gaan lunchen en hebben we ook nog een ijsje gehaald.”