April 2026

Het geloof in de verrijzenis is het fundament van het christelijk geloof

Het geloof in de verrijzenis is fundamenteel voor het christelijk geloof. De ontkenning van de verrijzenis is feitelijk de ontkenning van Christus en Zijn Evangelie en ook van Gods macht over leven en dood. In de jaren ’60 werd wel de volgende verklaring gegeven voor het geloof in de verrijzenis: dit zou het resultaat zijn van een psychologisch verwerkingsmechanisme waardoor de apostelen hun teleurstelling over het echec van Jezus aan het kruis een plek konden geven.

Dit is de volstrekte banalisering van de theologie en de geloofsverkondiging. Daarmee is het geloof van menig katholiek effectief om zeep geholpen. Wie de verrijzenis ontkent, ontkent de macht van God over de schepping en daarmee feitelijk God zelf.

Als God niet bestaat, wordt het leven wel een stuk gemakkelijker, zo wordt vaak aangenomen. Dan hoef je met Hem geen rekening te houden, en dus ook geen rekening te houden met de bedoelingen waarmee Hij de dingen geschapen heeft en met de normen die daar voor ons uit voortvloeien. Bijvoorbeeld die ten aanzien van het respect voor het menselijk leven. Dit heeft grote gevolgen, met name voor het ongeboren leven. Het aantal abortussen in de hele wereld is circa 73 miljoen per jaar. Geschat wordt dat ongeveer één derde van de generatie Z als gevolg van abortus provocatus ontbreekt.

In het boek Genesis lezen we dat God de mens heeft geschapen naar Zijn beeld en gelijkenis (Gen. 1,26-27). Dit alleen al maakt duidelijk dat het menselijk leven, ook het ongeboren leven, een essentiële waarde vertegenwoordigt, die we dienen te respecteren.
Die waarde van het menselijk leven wordt alleen maar bevestigd door de verrijzenis naar ziel en lichaam. Christus heeft door Zijn kruisdood en verrijzenis ook voor ons de verrijzenis mogelijk gemaakt. Het feit dat de mens bestemd is voor de verrijzenis naar ziel en lichaam is een ultieme bevestiging van de waardigheid van het menselijk leven. Als God dat heeft bepaald als doel van ons menselijk leven, dan maakt dat helemaal duidelijk dat wij dat ook in alle opzichten moeten respecteren en liefhebben.

Zonder geloof in God leven wij in duisternis. De evangelist Johannes vermeldt dat, wanneer Judas Iskariot om Jezus te gaan verraden het huis verlaat waar het Laatste Avondmaal plaatsvond, het duister van de nacht intreedt:

“Het was nacht” (Joh. 13,29).

Het was fysiek nacht, maar Johannes brengt daarmee ook tot uiting dat het duister werd in het innerlijk van Judas, toen hij zijn geloof in Christus, het Licht der wereld, definitief verloor en besloot Hem te verraden.

Na de hemel en de aarde, zo zegt Genesis, schiep God het licht:

“Toen sprak God: ‘Er moet licht zijn!’ En er was licht” (Gen. 1,3).

Dit sluit aan op de verrijzenis van Christus. De verrijzenis van Christus naar lichaam en ziel is een herschepping. Bij het aanbreken van de eerste dag van de week, dat is onze zondag, komen twee vrouwen, Maria Magdalena en de andere Maria, naar het graf. Zij zien daar een engel die straalt als een bliksemschicht en wiens kleed is als sneeuw. Hij is daar mede om de vrouwen te beschermen tegen de soldaten die het graf van Jezus moesten bewaken.
Het aanbreken van de dag en het licht dat de engel uitstraalt, zijn tekenen van de Verrezen Heer. In de Paaswake wordt de Verrezen Heer begroet door het paasvuur en de brandende paaskaars.

Jezus werpt door de verkondiging van het Evangelie en door Zijn verrijzenis licht op ons leven. Hij maakt duidelijk wat God van ons verwacht. Hij bevestigt Gods scheppingsordening en de tien geboden, waaronder het respect voor het menselijk leven. Zijn verrijzenis is – zoals gezegd – de ultieme bevestiging van de waardigheid van het menselijk leven.
Het geloof in de verrijzenis is het fundament van het christelijk geloof. Het geloof in de verrijzenis geeft ons hoop en geeft ons het licht dat wij nodig hebben om ons de volle waarheid omtrent ons leven en het doel ervan voor ogen te houden. Bidden we daarom dat ons geloof in de verrijzenis onder alle omstandigheden stand mag houden.