‘Zondag Gaudete’: de vreugde herontdekken in het hart van de Advent
In het midden van de Adventstijd, het wachten en voorbereiden op de geboorte van Jezus, geeft de Kerk ons een uitbarsting van vreugde: zondag Gaudete. De naam zelf – gaudete betekent ‘verheug u’ – herinnert ons eraan dat, terwijl we ons hart voorbereiden met gebed en berouw, ons christelijk leven uiteindelijk geworteld is in vreugde. Op deze zondag zijn we op de helft van de Advent en worden we uitgenodigd om even stil te staan bij het licht van Jezus dat de wereld al langzaam binnenkomt. Vandaar dat de kleur van deze zondag ook roze is.
In Evangelii Gaudium zegt paus Franciscus: “De vreugde van het Evangelie vervult het hart en het leven van allen die Jezus ontmoeten.” Deze vreugde is dus niet gebonden aan een bepaald seizoen of een bepaald gevoel, maar een diepe zekerheid dat God aanwezig en actief is in ons leven.
Laten we deze zondag dan ook zien als een uitnodiging om te kijken hoe God al aan het werk is in ons leven, hoe Zijn licht al schijnt; in onze gezinnen, op ons werk en in ons dagelijks leven. Hoewel het nu een hele drukke periode is, roept zondag Gaudete ons op om een beetje te vertragen en de vreugde te herontdekken – niet de vluchtige vreugde van alle feestelijke drukte, maar de diepere vreugde van het besef dat Jezus bij ons wil komen wonen.
Deze vreugde kan ons gezinsleven op een betekenisvolle manier vormgeven. Het kan onze dankbaarheid doen groeien en onze kinderen leren dat Gods liefde niet ver weg is, maar gevonden kan worden in een gezamenlijke maaltijd, bepaalde tradities of eenvoudige daden van vriendelijkheid. De vreugde moedigt ons aan om het geloof door te geven en te vieren met hoop. Het herinnert ons eraan dat zelfs in moeilijke situaties of tijden de belofte van Emmanuel – God met ons – altijd stand houdt.
Hoe kunnen we dit concreet maken in onze gezinnen?
Misschien is het mooi om de derde kaars van de Adventskrans heel bewust aan te steken. Laat ieder gezinslid daarbij iets noemen wat hen deze week vreugde heeft gebracht. Of maak een klein dagboekje waarbij iedereen tot Kerst korte momenten van blijdschap kan opschrijven. Lees dit boekje dan samen als het Kerstmis is.
Je kunt ook proberen om deze week samen de vreugdevolle (blijde) geheimen van de rozenkrans te bidden. Dit hoeft niet in één keer, maar je kunt ook elke dag een tientje bidden.
Kies als gezin deze week een kleine daad van barmhartigheid; schrijf een kaartje voor een eenzame buurman of doneer speelgoed, kleding of voedsel. Vreugde groeit wanneer ze wordt gedeeld!
Als we zo de vreugde de basis laten zijn van onze komende dagen, kunnen we straks ook Kerstmis vieren zonder uitgeput te zijn, maar voelen we ons juist vernieuwd; klaar om Jezus te verwelkomen met een hart dat afgestemd is op Zijn aanwezigheid. Op deze manier eindigt de vreugde van de Advent ook niet op 25 december, maar wordt het een blijvend geschenk dat het hele jaar door ons huis en ons gezin vormgeeft.
door Elise Bangma-Mertens (medewerker huwelijk en gezin)
Foto: KaLisa Veer via Unsplash